O, engelliliğinin hayatındaki tek şey olmadığını anlamış. Kendi gerçekliğiyle barışmış, cesur ve mutlu bir şekilde yaşamış.

Birlik, beraberlik ve dostluk… İşte en güçlü karakter bunlardır.

Bir ay boyunca telefona hiç bakmamış. Ayın sonunda kendini çok daha iyi hissetmiş. O zaman anlamış ki: Bir şeye çok bağımlı olursan, ondan uzak durmak sana iyi gelir. Samet de böylece telefon bağımlılığını yenmiş.

O günden sonra Mehmet bir daha kimseye vurmadı. Ahmet ise öğrendi: Korkmadan “hayır” demek, haksızlığa karşı durmanın ilk adımıydı.