Bir gün farklılığı olarak dünyaya gelen bir çocuk varmış. O da herkes gibi okula gidiyormuş. Bazı arkadaşları onu anlamış, yanında durmuş; bazıları ise henüz tanıyamadıkları için yanlış davranmış.Çocuk bazen zorlanmış ama pes etmemiş. Bir gün onu gerçekten anlayan bir arkadaş edinmiş.

Arkadaşı ona şöyle demiş:

“Herkesin farklı olduğu bir yönü vardır. Senin farklılığın da seni sen yapan özelliklerden biri.”

Beraber oyunlar oynamaya başlamışlar. Çocuk önce “Ben yapamam,” demiş. Arkadaşı ise “Birlikte bir yol buluruz,” demiş.

Ayaklarıyla ilgili zorlandığı için engelli basketbolu oynamaya karar vermişler. Zamanla çocuk hem oyunda hem de kendine olan güveninde çok ilerlemiş. Arkadaşlarıyla daha iyi anlaşmış, kendini zorlamadan ama pes etmeden yoluna devam etmiş.

O, engelliliğinin hayatındaki tek şey olmadığını anlamış. Kendi gerçekliğiyle barışmış, cesur ve mutlu bir şekilde yaşamış.