Doğumdan sonraki ilk günler, annenin hem bedeni hem de ruhu için çok özel bir dönemdir. Vücudu toparlanmaya çalışırken kalbi bir yandan tarifsiz bir sevgiyle dolar, bir yandan da yorgunluk ve kaygıyla çırpınır. Lohusalık, işte bu iniş çıkışların, sevinç ve gözyaşlarının iç içe geçtiği zamandır.

Bu dönem zorlayıcı olabilir bu yüzden desteğe ihtiyaç duyulur ama çoğu zaman anneye yardım etmek yanlış anlaşılır. Oysa yardım, bebeği anneden uzaklaştırmak değildir. Gerçek yardım; annenin yükünü hafifletmek, bebeğiyle daha çok vakit geçirebilmesine alan açmaktır. Yemek yapmak, evi toparlamak, alışverişi üstlenmek… İşte bunlar lohusa annenin en çok ihtiyaç duyduğu desteklerdir. Çünkü annenin kalbi, bebeğiyle kurduğu ilk bağın kesintisiz kalmasını ister çünkü bu bağ hem kendisi hem de bebeğinin gelişimi için oldukça önemlidir.

Eş desteği..

Anne için en büyük dayanak çoğu zaman eşidir. Onu dinlemek, kararlarına saygı göstermek, eleştirmeden yanında olmak çok değerlidir. Bazen tek bir cümle bile lohusa annenin yorgunluğunu alır:

— “Seni anlıyorum ve yanındayım.”

— “Sen iyi bir annesin.”

Bu sözler, annenin içindeki güveni besler.

Ve aileler..

Anneanne, babaanne, kardeşler… Hepsinin desteği kıymetlidir. Ama en büyük destek, çekirdek ailenin yani anne, baba ve bebeğin bir arada kalmasına fırsat tanımaktır. Onların bağına saygı duymaktır.

Unutulmaması gereken bir nokta da şudur: Lohusalıkta annenin duyguları çok hassas olabilir. Normalde güçlü görünen bir kadın, bu dönemde kırılgan, alıngan, duygusal ya da öfkeli davranabilir. Bu onun zayıf olduğu anlamına gelmez; tam tersine bedenindeki ve ruhundaki büyük değişimin bir sonucudur. İşte bu yüzden ailede herkesin anlayışını koruması çok önemlidir.

Lohusalık, sadece annenin değil, tüm ailenin ortak yolculuğudur. Yükü paylaşıldığında ve anne kendini değerli hissettiğinde, bebeğine de huzur taşır. Çünkü anne ne kadar güçlü hissederse, aile de o kadar güçlü olur.