Bazı evlilikler dışarıdan bakıldığında huzurlu görünür; ama içinde suskun geceler, yutkunulan cümleler ve göz göze gelemeyen iki kalp bulunur. Siz de yıllar boyunca idare ediyor gibi görünürsünüz; fakat aslında içten içe tükenir, yorulur, kırılır ve yalnızlaşırsınız. İşte tam bu noktada şu soru ortaya çıkar: “Boşanmak çözüm mü?”

Boşanmak bazen bir kaçış değil; yeniden başlama cesaretidir. Kolay bir karar olmaz. Hele ki çocuklar varsa, yıllar birikmişse, bir zamanlar paylaşılan güzel anılar hâlâ yüreğinize dokunuyorsa… Bu karar sadece sizi değil; ailenizi, hayatınızı yeniden şekillendirir.

Ama unutmamanız gerekir ki:Boşanmak bir başarısızlık olmaz; bazen kendinize sadık kalmayı gösterir.Ayrılmak ise kimi zaman sevmenin son hâlidir. Çünkü sevgi sadece kalmakla değil, bazen gitmekle de sınanır.

Boşanma sürecinde en çok ihtiyaç duyduğunuz şey anlaşılmaktır.

“Yeterince mücadele ediyor muyum?”

“Daha fazla sabretmem gerekir mi?”

“Çocuklara ne olur?”Bu sorularla boğuştuğunuzda aslında tek bir cevabı ararsınız:

“Ben evliliğimde başarısız biri miyim?”

Hayır…

Siz başarısız biri olmazsınız.

Sadece yorulursunuz.

Sadece değer görmek istersiniz.

Sadece sevilmek istersiniz…

Evlilik kurtulur mu? Elbette kurtulur. Ama bazen iki insanın yolları da, dilleri de, kalpleri de ayrılır. Ve o zaman boşanmak, bir “çözüm” olmasa bile bir iyileşme yolu hâline gelir; uygun şekilde, saygıyla, anlayışla ve en az yıkımla.

Ayrılık bazen iki kişinin birbirine duyduğu saygının son hediyesi olur. Bu kararı verirken yalnız olmadığınızı ve yaşadığınız her duygunun insani ve anlaşılır olduğunu bilmelisiniz.